French speedcup Port Saint Louis 2010 16-21 november.

Het is lang twijfelachtig geweest of dit event wel dan niet zou plaatsvinden. Dit omwille van de financiele problemen waar alle organisatoren van de grotere events in de ISWC toer dit jaar mee te kampen kregen. Uiteindelijk dus geen WK of EK, wel een FK. Op de kwaliteit van de deelnemers had deze "lagere" status blijkbaar niet zo enorm veel effect, het was tenslotte een evenement met 5000€ pricemoney Cash en dito faktor voor de jaarranking. De Fransen zijn zowieso de sterkste fractie in het wereldspeedgebeuren en alles speelde zich af in hun speeltuin. Maynard en Albeau en een handvol sub-toppers waren de enigen die ontbraken. Maar daar tegenover stond wel de influx van die hoop supersnelle (professionele) locals.

"Alway's respect the locals" mocht ook Bjorn Dunckerbeck winnaar van het event ondervinden. De absoluut snelste run was weggelegd voor pro-rider en streekproduct Cedric Bordes. Je bent het kind van je omgeving en daar zijn ze die sterke wind echt wel gewoon, dus daarom ben ik heel blij om als derde internationale rider geeindigd te zijn. Dunckerbeck grossiert in nationaliteiten(en gebruikte voor deze gelegenheid nog eens zijn Nederlandse) en ook David Garrel, geboren en getogen in de Rhone-vallei, gebruikt nu sinds enkele jaren zijn dubbele nationaliteit om sponsorredenen. Dus de 112kg zware en ruim 2m lange Britse Martin Ogier beschouw ik slechts als 2de internationaal voor mij in de eindranking.

Dindsdagmiddag was de first possible start, maar omdat de boot van de rescue net zelf een rescue nodig had gehad, was men wat meer op zijn hoede. Alhoewel wedstrijdleider Bru(de man van de Defi)wel wat gewoon is, vondt hij 60+ kts wat teveel van het goede en dus was het wachten geblazen. Het waaide zo hard(vanaf 65 kts mag je het orkaan noemen volgens de tabellen. ) dat het bijzonder riskant was om de deur van je auto open te doen, enige veilige optie was, neus in de wind draaien en dan maar duwen om eruit te geraken. Na een dik uur wachten "zakte" de wind een beetje tot 50 kts en werd de startprocedure ingezet. Maar tegen de tijd dat we effectief over het water aan het scheuren waren, was de wind bijzonder vlagerig geworden. Tussen de 20 en de 50kts werd gemeten. Dit had voor gevolg dat ik gedurende de heat tot 4 x van zeil ben moeten veranderen en 3 x lood uit de vest heb gehaald om toch maar de juiste configuratie te vinden. Eigenlijk kwam het er op neer dat ik in de vlagen, moest vechten om niet omver geblazen te worden en tussen de vlagen eigenlijk power ontbrak. Ik startte met 5 full downhaul en 6 kg lood op de rug en kwam niet verder dan waterstarten en noodgedwongen terugzwemmen in de prestart zone. De combinatie die uiteindelijk best werkte, was 5,6 zonder gewichtsvest. De baan lag er niet bepaald vlak bij. Korte steile chop in combinatie met binnenrollende golven tot soms een dikke meter hoog, zorgden voor sensatie. Ondanks een gebroken harnessline in volle run(en zware crash tot gevolg) en al het gewissel, slaagde ik er toch in 10 runs te zetten op tijd van een uur, goed voor een 26ste plaats.Mijn naam verscheen niet in de uitslag omwille van een misverstandje rond de zeilnummer(Bob's B96 zijn kleinste racezeiltjes geleend en toen ik dit ging melden als alternatieve zeilnummer werd dit plots mijn nieuwe nummer)

De volgende dagen was het standby en zaterdag, de voorlaatste dag kregen we uiteindelijk een ZO-ster voorgeschoteld, maw full onshore. In golven van 2-3 meters met 20 tot 25 kts was het te doen. 7m² Blade en X-Fire 80, helaas had ik als grootste vin slechts een 29 Capser Speed, niet wat ik normaal zo gebruiken in deze omstandigheden. Dat dit een technich gebeuren was, is een understatement. Maar desalnietemin even spannend en opwindend en minstens even uitputtend als de eerste heat. Maar hoe moeilijker, hoe beter voor mij, als het niet alleen plomp gewicht in de haak hangen is en gaan, dan scoor ik beter, een 21ste plaats was dan ook logisch. Er zat echter meer in, maar alweer een doorgetrokken trapezelijn(toen ik 14de stond), kostte me zoveel energie en vooral tijd dat ik maar 7 runs heb kunnen zetten op in totaal 71 min uren watertime en een dikke 30km varen in extreem zware omstandigheden.

Dit was hardcore, maar het is tenslotte een internationale wedstrijd en geen clubkampioenschap, er zijn er veel die snel gaan als het netjes vlak is, het zijn er een pak minder als het wat ruwer wordt.

Voor ik vertrok stond ik als 2 de belg op de 21ste plaats in de wereldranking van ISWC en dit op basis van mijn 9de plaats op het EK in Ierland. Die ranking is een "rolling ranking" gebaseerd op je 3 beste resultaten van de laatste 12 maanden. Pat Van Hoof stond daarin 17de zij het met punten van 2 evenementen en heel knap stond Rookie Jeroen Van Hoydock(RRD-LOFTSAILS) als 3de Belg op plaats 83. Eens benieuwd waar we nu gaan uitkomen, jammer dat Fuerte dit jaar geannuleerd werd zoniet was een eerste plaats als Belg nu al een feit geweest.

Alain B-33

PDF RESULTS